Geboren op 11 september: Mick Talbot, de discrete maar onmisbare toetsenist van Style Council

Hij werd in 1958 geboren in Wimbledon, in het zuidwesten van Londen, en is, laat u niet misleiden, meer dan alleen maar de schaduw van Paul Weller binnen de Style Council.

Mick Talbot maakte eind jaren 70 zijn debuut op het Engelse muziekpodium bij de Merton Parkas, een groep die destijds een steentje bijdroeg aan de heropleving van de mod-beweging. Vervolgens trad hij toe tot Dexys Midnight Runners onder de ijzeren vuist van Kevin Rowland en begin jaren 80 tot The Bureau met overlopers van zijn vorige band die genoeg hadden van het tirannieke karakter van hun zanger. In 1982, na het uiteenvallen van The Jam, sloeg hij de handen ineen met Paul Weller om The Style Council op te richten.

Samen ontwikkelden ze verfijnde klanken die meer aan jazz en soul dan aan new wave te danken waren. Een op het eerste gezicht onzinnige gok, die echter al vanaf hun eerste mini-album “Introducing The Style Council” in september 1983, met daarop onder meer hun eerste hit “Long Hot Summer”, een succes bleek.

Hun samenwerking duurde bijna tien jaar en leverde vier tijdloze albums op, zoals “Café bleu” (1984), “Our Favorite Shop” (1985) en vooral “The Cost Of Living” (1987), waar we vandaag nog steeds met evenveel plezier naar luisteren. Paul Weller houdt ervan om de aandacht naar zich toe te trekken, maar hij heeft altijd erkend dat hij en Mick Talbot een perfecte chemie hadden.

In 1990, voordat ze uit hun as herrees voor “Modernism: A New Décade” (1998), verdween The Style Council van de radar, maar de twee mannen verbraken nooit echt de banden. Terwijl Paul Weller, nu solo, dezelfde paden bleef bewandelen, vaak met een verbluffend meesterschap, zette Talbot een aantal discrete projecten op met voormalige Style Council-leden (met name Steve White). Hij heeft weliswaar Roger Daltrey en Pete Townshend (The Who) een handje geholpen en zijn oude kompaan Weller bijgestaan (voor het uitstekende “Stanley Road” in 1995), maar lijkt zich tegenwoordig te koesteren in een relatieve anonimiteit. Net als Steve Nieve, die min of meer dezelfde rol vervult bij Elvis Costello, gaat hij regelmatig op tournee met Gene, The Young Disciples of Galliano, altijd in de schaduw. We ontdekken echter een muzikale kleur die hij uiteindelijk voor zichzelf gebruikt, altijd stiekem, door het toepasselijk genaamde “Back To Business” (met Chris Bangs) op te nemen op het label Acid Jazz Records...

(GF with Stéphane Soupart - Photo : © Etienne Tordoir)

Foto: Mick Talbot ten tijde van The Style Council in Brussel (België) op 25 maart 1983